woensdag 12 juli 2017

Euthanasie

Hoe zinvol is het om met elkaar te praten over euthanasie, als we geen eenduidige voorstelling hebben van wat 'Leven' is en wat 'doodgaan' is. 
Vanuit de ene voorstelling is het misdadig en dus fout om euthanasie op iemand toe te passen. Vanuit een andere voorstelling is het barmhartig en dus goed om euthanasie op iemand toe te passen. 
Is het voorstelbaar dat er iemand zou kunnen zijn, die voor alle mensen zou kunnen bepalen welke voorstelling de juiste is? En wie zou dat dan moeten zijn? En als het voor een aantal mensen niet acceptabel is, dat iemand of een paar mensen gaan bepalen welke voorstelling de juiste is, dan zullen we toch elke voorstelling die iemand heeft moeten respecteren en accepteren? Zoals we ook respecteren en accepteren dat de ene mens een ander geloof aanhangt dan de andere. Zo zijn we toch gekomen aan het grondrecht op vrijheid van godsdienst en vrijheid van meningsuiting?
Als iemand zich vrijwillig door een ander onder water wil laten duwen en dat dan dopen noemt, dan hebben we daartegen toch geen bezwaar? Het wordt pas bezwaarlijk, wanneer zo'n 'doper' iemand tegen zijn wil in onder water duwt, want dan heet het een poging tot verdrinking.
Het is aan te bevelen om eerst met elkaar te overleggen wat wij onder 'leven' en 'doodgaan' zullen verstaan en dan samen kijken of wij verschil van mening daarover zullen moeten accepteren en respecteren, zoals we dat ook doen met de verschillende godsdiensten en meningen. Dan zou iemand die euthanasie toepast net zo beschouwd en behandeld kunnen worden als de 'doper', die mensen onder water duwt. En voordat je tegenwerpt dat 'doden' erger is dan 'dopen', realiseer je dan dat we wel een eenduidige betekenis hebben gegeven aan het 'dopen', maar nog niet aan 'leven' en 'doodgaan'. Vandaar de aanbeveling om eerst daarover te praten, alvorens te beoordelen of 'doden' erger is dan 'dopen'. 't Is maar dat je het weet! šŸ˜‰

dinsdag 31 januari 2017

Politici in het algemeen en populisten in het bijzonder maken slim gebruik van de VERRUNDERING van een te groot deel van de bevolking. Van Dale geeft als betekenis van 'verrundering': "De toenemende gewoonte van mensen om zonder nadenken massaal achter kreten en domme redeneringen aan te lopen". 't Is maar dat je het weet! 

maandag 9 maart 2015

Toen een vriend van mij tegen mij zei: "Remie word wakker!", realiseerde ik mij, dat alle mensen hun eigen slaap slapen en zo in hun eigen droomwereld verkeren. Een droomwereld die zij graag aan anderen aanbevelen. Maar in sommige gevallen ook opdringen, afdwingen of opleggen; al dan niet onder bedreiging van een vorm van narigheid, waarvan geweld de ernstigste vorm is. 
Wanneer de droomwerelden min of meer op elkaar lijken, dan vormen die dromers groepen onder namen als: nihilisten; atheĆÆsten; christenen; moslims; joden; boeddhisten; hindoes; aanhangers van de wetenschap en waarschijnlijk nog veel meer. De pogingen om anderen tot de eigen droomwereld te bekeren noemt men ook wel "wakker maken". "Wakker worden" is dan het ontwaken uit de ene droomwereld en in slaap vallen in de andere.
In elke droomwereld kennen de mensen hun eigen wijze van denken. Binnen de groepswerelden hebben de 'leiders' of machthebbers de neiging om hun eigen wijze van denken op te leggen aan de andere groepsdroomwereldbewoners. Dit proces noemen we ook wel het inkaderen van het denken, in een zo te noemen "denkkader". Dit inkaderen lukt het beste bij zeer jonge mensen, via opvoeding en scholing.
In elke droomwereld manifesteren mensen zich via het zo te noemen "menselijk gedrag". Dit gedrag dient ertoe de aangeboren menselijke sensatie "onaangenaam voelen" op te heffen (wanneer dat zich voordoet) of te voorkomen (preventief).De neiging om dit te doen is eveneens aangeboren. Daar helpt geen moedertjelief aan.
Nu moeten we met al onze droomwerelden wel op deze ene planeet Aarde samen leven. Aangezien ieder van ons het recht heeft om zich op deze ene Aarde te manifesteren(lees:te gedragen), is het aan te bevelen dit "zich gedragen" te reguleren, om te voorkomen dat we in een 'jungle', waar het recht van de sterkste geldt, komen te leven.
De meest voor de hand liggende gedragsregel is dan: "IK MAG MIJ GEDRAGEN ZOALS IK WIL, TENZIJ DAT GEDRAG LEIDT TOT ONAANGENAAM VOELEN VAN ANDEREN, DIE ERDOOR BEƏNVLOED WORDEN. In dat geval dien ik met die ander in overleg te treden, om samen te bekijken wat we aan dat dan ontstane onaangenaam voelen kunnen doen." Over de kennis hoe dit te doen beschikt het bureau Human Interaction (www.humaninteraction.nl). 't Is maar dat je het weet! 

vrijdag 12 februari 2010

Burgerlijke ongehoorzaamheid

Burgerlijke ongehoorzaamheid is de uitingsvorm van een ongenoegen. Het ongenoegen over het overschrijden van de acceptabele afstand tussen het rechtvaardigheidsgevoel van de burgers en het recht. Het recht, dat een rechtsstaat vertegenwoordigt of verdedigt via de vertegenwoordigers en verdedigers van die rechtsstaat.

Deze ongehoorzaamheid is alleen te voorkomen, door vanuit het recht rekening te houden met het rechtvaardigheidsgevoel van de burgers, die zich aan dat recht zouden moeten houden. Daarvoor is het nodig het begrip rechtvaardig zodanig te definiƫren, dat de betreffende burgers zich daarin kunnen vinden. Als degenen, die daarvoor verantwoordelijk zijn, daarin niet slagen, dan zullen zij moeten accepteren, dat het principe van het recht van de sterkste in werking zal treden. Ongeacht of zij dat gewenst achten of niet. Immers, als de cultuur de natuur niet kan bedwingen met cultuurwetten, dan gaat de natuur haar eigen gang volgens de natuurwet van de overleving van degenen die zich het beste kunnen aanpassen aan de veranderende omstandigheden.

donderdag 29 oktober 2009

Nieuwe blog van start

Hallo iedereen,

vandaag zijn wij met onze blog gestart. Wij hopen de komende tijd opmerkelijke reacties te schrijven op de dingen die nu gebeuren...

deEmotoroloog